Studnica – kaplica Św. Linharta

Kaplica Św. Linhara należała do Parafii Osobłoskiej, do kościoła Św. Maryi i Magdaleny wybudowanego w 1581 roku gdzie prowadzono też parafialne księgi metryczne dla Studnicy. Jest to budynek jedno-nawowy z przebudowaną wieżą z wejściem. Stosunkowo wielka murowana wieża słupowa całym swoim ciałem przechodzi przez jedno-nawową przestrzeń podłużną z prostym zakończeniem. Wieża ma od trzech stron przełamane piętro dzwonowe z oknami z łukiem łamanym. Od frontu, obok centralnie osadzonego okna pierwotnie znajdowały się po każdej stronie jeszcze dwa okna. Wejście od kaplicy pod wieżą broniły drzwi z tzw. portalikiem siodłowym. Piętro dzwonowe i dolna część wieży podzielona jest profilowaną listwą kordonową. W wieży wisiał dzwon skonfiskowany w 1942 roku dla celów wojennych, ale jeszcze w 1944 roku dostarczono inny dzwon, bez ozdobienia i napisów. Nawę kaplicy kryje dach siodłowy posadzony na murowanych szyldów, których attyka opatrzona jest cegłą reżną. Dach pokryty jest pokryciem szyferowym większych rozmirów, ale już bardzo uszkodzonym. Kaplica przełamana jest po obu stronach wielkimi oknami i łukiem łamanym. Jej fasady, albo lepiej jej resztki, są gładkie opatrzone białymi liczkami wapniowymi. Części stolarskie nie dochowały się. We wnętrzu kaplica zasufitowana jest jednym polem  sklepienie krzyżowego z dochowanym malowaniem szablonowym – pola sklepienia pokazują niego gwiazd, powierzchnia ścian opatrzona ciemnym staro-różowym kolorem.

Św. Linharty, patron kaplicy, przypomina się 9 listopada. Jest patronem rolników, parobków, ślusarzy, kowali, furmanów, tragarzy ciężarów, bednarzy, handlarzy owoców , górników, jeńców. Wzywany jest o protekcje za szczęśliwy poród, przeciwko bólom głowy i chorobom myśli. Jest opiekunem stajennych, bydła i koni.

Wieś Studenica była już wzmiankowana w 1389 roku jako lenno biskupskie Mikołaja z Hausdorf. W 1445 roku majątek przejął Oldrzych Młodzieniec z Miliczyna i w 1557 roku wieś razem z Śląskimi Pawłowicami stałą się posiadłością Aleksandra Wooka Birky z Nasile, hetmana Osobłoskiego do którego należały również Pomorzowiczki. W 1557 roku majątek Studenica kupiło miasto Osobłoga od Jana Stosza z Kounic, ale bez obowiązku lennego, co zatwierdził biskup ołomuniecki Jan XV. Gospodarstwo należało potem do Pawłwkisch z Pawłowic, rodu pochodzącego ze śląskich Pszcin i za Bogusława Pawłowskiego z Pawłowic była Studenica od 1601 roku częścią jego wielkich posiadłości. Przed II Wojną Światową Studenica miała co najmniej 25 domów i mieszkało tu 176 obywateli. Most przez rzekę Prudnik za Studenica, przez który prowadziła stara droga Osobłoga-Studenica-Radawice-Górny Głogów została za wojny zburzony i już go nie odbudowano. Po wysiedlenie Niemców sudetskich w 1946 roku wieś opustoszała. Na starych mapach możną ją niekiedy znaleźć też pod nazwą Sztundorf.  Czeska nazwa Studnice została wprowadzona oi 1950 roku. Wieś urzędowo zanikła w 1971 roku. dscf9102 dsc04625 dsc04626 dsc04627 dsc04628 dsc04630 dsc04633 dsc04645 dscf9101 dscf9103 dscf9104 dscf9105 dscf9106 dscf9107 dscf9108